Skóra człowieka, posiada także przydatki (wytwory) skórne, którymi są: włosy, paznokcie oraz gruczoły. Włos, z łac. Pilus, ma strukturę podobna do włókna a jego grubość sięga od 5 do 500 m. W jego budowie wyodrębnia się część śródskórną czyli korzeń oraz część pozaskórną czyli łodygę. Wgłębienie naskórka przez korzeń do skóry właściwej tworzy mieszek włosa, składający się z dwóch warstw: pochewki zewnętrznej oraz pochewki wewnętrznej. Od zewnętrznej strony mieszek jest obwarowana torebka włosa, będącą przedłużeniem tkanki łącznej, która zlokalizowana jest tuż pod naskórkiem. W dolnej partii mieszek się rozszerza tworząc cebulkę włosa, do którego wpuklona jest tkanka łączna dająca brodawkę włosa.

Nad brodawką umiejscowione są komórki melanocytów oraz nabłonkowe, stanowiące bazę macierzystą, dającą korzeń włosa. Tworzenie się łodygi włosa przebiega poprzez przesuwanie się nowo powstałych komórek włosa ku górze. Budowa łodygi włosa, w zależności od tego, czy jest to włos prosty czy kręcony, ma kształt okrągły w przekroju lub owalny. Fizjologia włosa łączy w sobie jego fazy wzrostu, które są cykliczne w czasie i obejmują trzy fazy: fazę wzrostu czyli anagenu, w której  wzrost jest bardzo intensywny, a cebulki są dobrze wykształcone, fazę inwolucji czyli katagenu, wiążącą się ze zmniejszeniem wzrostu cebulki i szybkości rozmnażania komórek macierzystych, fazę spoczynku czyli telogenu, gdzie następuje zahamowanie wzrostu i wypadnięcie włosa.